Caveat empteor

[Jimmy]

Beste beheerders en leden,


Verheugd ben ik, dat de tijd een initiatief genomen heeft om een forum op te richten zodat de leden lange reacties of columns kunnen plaatsen.

Hopelijk worden intelligente en kritische reacties niet weggeknipt en wordt dit een waardig forum voor kennisruil. En niet voor platvloerse opmerkingen.

Nu ben ik weer bereid om een initiatief te nemen om columns en opmerkingen te plaatsen.

De vraag is nu komen we in een recessie, depressie of rebound terecht?

Gisteravond viel ik zowat omver nadat ik zag dat de Amerikaanse beurs zich herpakt heeft na de negatieve banenrapport. 533.000 extra werklozen en we staan in het groen???

Tot gisteren dacht ik negatief en nu weet ik het niet meer.

Eerst dacht ik dat er een grote kans bestaat dat we in een depressie terechtkomen. Waarom?

Door de deflatie en de 2e golf die ons te wachten staat.

Met deflatie bedoel ik een daling van de huizenprijzen, méér ontslagen, minder export etc…
En met de 2e golf bedoel ik de resterende hypotheekkredieten die nog afgeschreven moeten worden.

Onder andere de CDS, Option ARM Loans, Piggy Backed Loans, Liar Loans en NINJA Loans. Die dragen aanzienlijke sommen dat onze geest niet kunnen voorstellen. Aanzienlijke sommen. U kunt ze opzoeken via google, googlevideo en youtube.

Indien de waarde van de verder huizen zakken, zal men nog méér moeten afschrijven. Door méér werkloosheid, zullen er méér betalingsachterstanden of faillisementen zijn. Minder Amerikaanse burgers kunnen een huis veroorloven, de vraag daalt, de prijzen zakken verder weg. Het is een neerwaarts spiraal. De vraag is waar eindigt dit? Niemand die het weet. Men kan alleen gissen en gokken.

We staan voor zware tijden. Sommigen zeggen: “Het zal wel goed komen.” Ik dacht: “Dit is anders, dit is een systeemcrisis.”

En wat mij nu in twijfel gebracht heeft:

Nouriel Roubini (dé man die de crisis voorgespeld heeft) koopt nu aandelen op. Heeft hij opnieuw gelijk en is dit dé moment om in te stappen? Natuurlijk op basis van gespreid en systematisch opkopen van individuele aandelen of indexfondsen.

De beurs reageert irrationeel, wat gisteren bewezen is, negatief banenrapport en DOW in ’t groen. Mijn verwachting was een bloedbad, dus ik ben mijn maat een pint schuldig…

De overheden gaan zwaar investeren in werkgelegenheid, wat héél belangrijk is om de markt te ‘relanceren’. (Toch wil ik eerst afwachten op de stemming over investeringen in de Amerikaanse automarkt. Gaat één van de drie grote bedrijven over kop, dan gaat dit met menselijke en beursdrama’s gepaard.)

De aanzienlijke sommen die over het balkon gegooid worden om het kapitalistisch systeem te redden. Zou het effect hebben? We hopen het.

Kans op hyperinflatie is bestaande, dan is dit goed voor de schuldenaars: hun schulden (niet indexgekoppeld) worden kleiner door muntontwaarding. Dan is er geen vastgoedcrisis meer, maar een koopkrachtcrisis. Maar dat is niet voor vandaag, dankzij de dalende grondstoffenprijzen.

Zoveel contradicties dat mij in twijfel doet brengen.

Wat moet ik doen? Terug in de beurs stappen, fysiek goud bijkopen of huizen kopen zodat ik de koopkracht niet verlies?

Goh, zo zware tijden, zo moeilijke keuzes…

“Caveat empteor!”


Mvg

Jimmy

[thierry debels]

art cashing van ubs had de rebound voor de opening vrijdag voorspeld (na de cijfers !)
volgens hem louter technische reactie

[Jimmy]

Beste Debels,

Wat is jouw verwachting voor het jaar 2009?

Mvg

jimmy

[Roland Legrand]

overigens, moesten er mensen zijn die zich afvragen wat caveat emptor wil zeggen, het staat uiteraard in wikipedia

[Jimmy]

Roland Legrand said:

overigens, moesten er mensen zijn die zich afvragen wat caveat emptor wil zeggen, het staat uiteraard in wikipedia

Of vrij letterlijk vertaald: "De koper, zij op zijn hoede" Dus kijk uit wat het potentieel en de risico's zijn.

Mvg

Jimmy

[Jeepie]

Ik zou het bekijken op een termijn van 50 jaar, in functie v/d Kondratieff-cycli. Als we ervan uitgaan dat er vanaf de 2° helft v/d de jaren 80 een nieuwe cyclus begon, dan hebben we eerst 20 jaar te maken gehad met lange opgaande bewegingen en korte neerwaartse correcties. Nu komen we in de omgekeerde fase: lange neerwaartse, gevolgd door korte opwaartse golven. Fundamenteel blijven we er op vooruit gaan maar in de neerwaartse fase voelt dat anders aan. De kunst is echter om positief te blijven en kansen te zien die niemand anders ziet. Neem nu de driehoek Roeselare-Kortrijk-Wargem: in elke crisisperiode (jaren 30, 50 en 70) van de laatste 100 jaar is deze streek blijven groeien door in te spelen op nieuwe opportuniteiten en door het uitvoeren van geslaagde reconversies. Als spaarder/investeerder kun je in zo'n negatieve fase maar één zaak doen: zo veel mogelijk spreiden (aandelen, obligaties, vastgoed, ...). Ik ga er echter van uit dat (in tegenstelling tot vele doemdenkers) de economie geen finale melt-down tegemoet gaat: de mensen blijven functioneren. Ze blijven met de auto rijden, die na een tijdje moet vervangen worden. Ze blijven eten kopen in de supermarkt, die dan ook moet bevoorraadt worden. Ze wonen in een woning die veroudert en waar er onderhoud moet gebeuren. Dat de vastgoedprijzen in België een grote crash tegemoet gaan is zeer onwaarschijnlijk. Ik werk in een sector waar ik een goed zicht heb op de immotransacties van een bepaald gebied (registratiekantoor): er is weliswaar een daling van het aantal transacties maar er wordt toch nog altijd gekocht en verkocht (zelfs al is de nieuwbouw licht aan het dalen). Als je weet dat België tegen 2030 ongeveer 12 miljoen zielen zal tellen, die dan nog zullen leven in kleinere gezinnen, dan is het logisch dat de vastgoedprijzen op lange termijn opwaarts gaan. Moraal van het verhaal: het is nog altijd de moeite om risico's te nemen maar spreid je risico's, kies uw timing uit en investeer in functie van je behoeften op lange termijn.

[Jimmy]

Beste Jeepie,


Natuurlijk ben ik overtuigd dat er geen finale meltdown (tenzij WO III) komt, we hebben de depressie van jaren 30 ook overleefd en zijn we verder doorgegaan (van stoomtrein tot electrische trein). Ik geloof in de nieuwe kansen dat onze maatschappij te bieden heeft, alleen ben ik pessimistisch qua veiligheid van de aandelenbeleggingen op korte termijn door de excessen van de ‘casinobanken’.

Je ‘cashgeld’ is op dit moment nergens veilig (behalve fysiek goud of vastgoed of aandelen, want dan is dat jouw eigendom, ongeacht de waarde ervan, tenzij ‘onteigening of nationalisering of faillisement’). Ook niet op een spaarrekening. (De beschermingsfonds is te klein om iedereen onder de garantieregeling te laten vallen, je zult slechts broodkruimeltjes van krijgen…)

Vanuit historische perspectieven is het gekend dat vastgoedbeleggingen niet zoveel opbrengen vanwege de onderhoudskosten (ouderdom, schade, juridische akkefietjes,…) en leegstand (en ook wanbetaling huurgelden, mogelijk groter door de kredietcrisis). En is niet interessant om nu vastgoed te kopen. De mensen die hun hypotheken niet meer kunnen betalen (door grotere werkloosheid en kleinere vraag naar werknemers door minder investeringen en kredieten) zullen uiteindelijk moeten liquideren. Dan zullen er extra huizen op de markt komen. We zien ook dat de markt vertraagt en dat de huizen langer te koop staan (ook mede dat de banken minder snel bereid zijn om hypotheken te geven).

Ik ben van overtuigd dat gezonde bedrijven zonder schulden zijn, sterke cashpositie hebben, goede managementleiding geven en brede toekomstperspectieven kunnen bieden de crisis kunnen overleven. Maar ik ga vanuit dat de ‘gezonde aandelen’ gedumpt zullen worden tegen spotprijsjes (dé moment om te kopen) door de volgende lijken die uit de kast zullen vallen in de loop van 2009. Daarom ben ik op mijn hoede…


Mvg

Jimmy

[Roland Legrand]

In verband met de Kondratieff: nogal wat economisten twijfelen aan het bestaan of de regelmaat van die golven, Geert Noels maakt kritische bedenkingen bij deze theorie in zijn boek Econoshock. Maar Immanuel Wallerstein houdt dan weer wel volop rekening met de Kondratieff.

Jeepie said:

Ik zou het bekijken op een termijn van 50 jaar, in functie v/d Kondratieff-cycli. Als we ervan uitgaan dat er vanaf de 2° helft v/d de jaren 80 een nieuwe cyclus begon, dan hebben we eerst 20 jaar te maken gehad met lange opgaande bewegingen en korte neerwaartse correcties. Nu komen we in de omgekeerde fase: lange neerwaartse, gevolgd door korte opwaartse golven. Fundamenteel blijven we er op vooruit gaan maar in de neerwaartse fase voelt dat anders aan. De kunst is echter om positief te blijven en kansen te zien die niemand anders ziet. Neem nu de driehoek Roeselare-Kortrijk-Wargem: in elke crisisperiode (jaren 30, 50 en 70) van de laatste 100 jaar is deze streek blijven groeien door in te spelen op nieuwe opportuniteiten en door het uitvoeren van geslaagde reconversies. Als spaarder/investeerder kun je in zo'n negatieve fase maar één zaak doen: zo veel mogelijk spreiden (aandelen, obligaties, vastgoed, ...). Ik ga er echter van uit dat (in tegenstelling tot vele doemdenkers) de economie geen finale melt-down tegemoet gaat: de mensen blijven functioneren. Ze blijven met de auto rijden, die na een tijdje moet vervangen worden. Ze blijven eten kopen in de supermarkt, die dan ook moet bevoorraadt worden. Ze wonen in een woning die veroudert en waar er onderhoud moet gebeuren. Dat de vastgoedprijzen in België een grote crash tegemoet gaan is zeer onwaarschijnlijk. Ik werk in een sector waar ik een goed zicht heb op de immotransacties van een bepaald gebied (registratiekantoor): er is weliswaar een daling van het aantal transacties maar er wordt toch nog altijd gekocht en verkocht (zelfs al is de nieuwbouw licht aan het dalen). Als je weet dat België tegen 2030 ongeveer 12 miljoen zielen zal tellen, die dan nog zullen leven in kleinere gezinnen, dan is het logisch dat de vastgoedprijzen op lange termijn opwaarts gaan. Moraal van het verhaal: het is nog altijd de moeite om risico's te nemen maar spreid je risico's, kies uw timing uit en investeer in functie van je behoeften op lange termijn.

[Jimmy]

Sombere visies voor 2009:


We lezen recent opvallend veel sombere berichten op de sites over de economische verwachtingen. IMF is somber, Obama is somberder en het volk het somberste…

Tja, wat kan ik zeggen, vrolijk kerstfeest? Of als nieuwjaarswens: ‘de crisis zal van korte duur zijn’…

Maar we moeten realistisch blijven. Er staan nog vele leuke dingen in 2009 dat ons te wachten staat… Verdere instorting van de kredietmarkt door predator-loans (ALT-A loans, Option Arm Loans, Credit Card Loans,…) is een mogelijkheid nummer 1. De volgende mogelijkheid (2) dat we kunnen terechtkomen is hyper- of stag- of in- of deflatie door geldcreatie, alleen is het niet te voorspellen. Andere mogelijkheid (3) is dat de automarkt instort, waardoor plots méér werklozen zijn. Of dit ook (4): We zijn in oorlog met Iran (het wordt gesuggereerd, niet vastgesteld). Peakoil (5)? Groeilanden in de pineut (6)? En nog vele andere…

Elk mogelijkheid, dat ik net beschreven heb, kan zware gevolgen hebben op de beurzen. 2009 zal een boeiend jaar worden, zeker voor onze kleinkinderen (ik ben nog jonge man en moet eerst nog een lieve en verstandige vrouw vinden…) die economische geschiedenis zullen studeren. Ze zullen zeggen wat een ongelofelijk jaar… Zoals wij van de industriële revolutie vinden…

Nou ja, nu heb ik het over de industriële revolutie. Dé kantelmoment van de 20e eeuw. Overgang van stoomtrein naar elektrische trein. Auto’s die liters benzine slurpen. Olie dat rijkelijk vloeit. Nieuwe dollarmiljardairs. Torenhoge gebouwen met veel gloeilampen. Hogere welvaart. Veel mensen aan het werk. Handel bloeit op. Economie begint te draaien…

Waarom zou ik dan niet de groene revolutie als een nieuwjaarswens formuleren? Zoo magische veranderingen, alle mensen die aan de verbetering van klimaat en maatschappij werken. Gratis elektriciteit voor iedereen. Geen voedselproblemen door efficiënt land- en waterbeheer. Betere scholing voor alle kinderen door goede internetverbindingen te hebben, gevoed door de zon en de wind. Méér kenniseconomie en competiviteit. Geen oorlogen meer voor voedsel of water of energie. En nog vele andere schaalvoordelen en wonderen…

Een nieuw economisch thema of systeem waar véél werk te creëren valt. Overal in de wereld. Werk voor iedereen. Miljarden mensen in hogere welvaartstoestand. Onbeschrijfelijk…

Dé kantelmoment van de 21e eeuw.

Dat is de moeite om mijn risicokapitaal in te steken voor de lange termijn.

Ook mede, omdat het van dwingend maatregel is. De moeder natuur vraagt het, smeekt erom of zullen we haar toorn kennen met historische natuurrampen: droogte, overstromingen, orkanen,… Of allemaal tegelijkertijd in nog nooit geziene proporties…

Ook omdat Obama het beseft heeft dat het nieuwe werkthema is. Sarkozy ook. De overheid dwingt ons en de bedrijven halen er voordeel uit. Crisis of geen crisis. We moeten.


Dus mijn nieuwjaarswens is ‘een serene groene revolutie voor iedereen, zonder dat we de energietransitie moeten doormaken’.

Mvg

Jimmy

[Roland Legrand]

He Jimmy, wat een goed idee om nieuwjaarswensen te formuleren op dit forum... Ik lees doorheen de vrees voor de economische en ecologische problemen toch ook veel optimisme!

Zelf denk ik dat de huidige crisis geen "accident de parcours" is maar nauw verbonden is met structurele ontwikkelingen, die de komende paar decennia voor veel volatiliteit en "onverwachte" gebeurtenissen zullen zorgen. Veel strategieën die uitgaan van continuïteit, waarbij het verleden een goede leidraad is voor de toekomst, werken in deze context niet meer.

Technologische ontwikkelingen (biotech, ict, energie...) zullen heel belangrijk zijn, maar tegelijk is er een wisselwerking met de sociale, juridische en economische inrichting van onze samenlevingen (bv. de ontwikkeling van internet en copyright, privacy...). Samenlevingen die hier vooruitziend op inspelen gaan het minder moeilijk hebben dan andere die krampachtig vasthouden aan bestaande regels.

Er is, ook in Europa, heel veel ondernemingszin. Jongeren blijven zin hebben in ondernemen, in de meest brede betekenis van het woord. De vraag is, of de demografische ontwikkelingen ook hier geen roet in het eten gaan gooien: het aandeel van de jongeren in de bevolking daalt, en kan men van ouderen nog verwachten dat zij veel ondernemingszin hebben? Misschien dat de toekomstige ouderen niet kunnen worden vergeleken met de huidige, maar toch...

Mijn gevoelens zijn dus dubbel. We staan voor een aantal schokken en crisissen, die telkens ook opportuniteiten zullen zijn. Maar dat betekent ook dat er telkens niet alleen winnaars zullen zijn, maar ook verliezers. Laat ons hopen dat we geciviliseerd genoeg zijn om ook de verliezers een helpende hand te reiken. Want tenslotte kunnen de winnaars van vandaag de verliezers van morgen zijn.